Nic do ukrycia

Podstawowe spławiki na wodę
stojącą - wszystkie gramatura 0,8

Dla niektórych zima to czas podlodowych szaleństw z bałałajką w ręku, dla innych odpoczynek od wędkarstwa, a dla mnie powolne przygotowania do spławikowego sezonu. Jestem z tej grupy wędkarzy, która już w lutym-marcu szykuje się sprzętowo do sezonu. Znam osoby, które przygotowują zestawy przed danymi zawodami, ja do nich zdecydowanie nie należę. W moich kasetach znajdą się gotowe zestawy nawet z początku 2012 roku! Starsze niszczę i wiąże od nowa. Przypony raczej nie mają prawa leżeć dłużej niż rok, za dużo jest zawodów i treningów by jakieś zbierały tylko kurz ;-)

Na zdjęciu po lewej stronie widzicie moje podstawowe spławiki, stanowią one około 90% moich zestawów na wody stojące. Inne spławiki są już wyłącznie na bardzo rzadkie, zadania specjalne. Od kilku lat używam spławików, które wyszły spod ręki Dariusza Ciechańskiego - producenta spławików "Vimba" - są wystarczająco dobre i tanie, więc po co przepłacać?

Pierwszy spławik po lewej to V25 - metalowa antena i kil -  super czuły, mój podstawowy spławik do łowienia na ochotkę oraz gdy ryby nie żerują za dobrze.

Drugi od lewej to V26 - szklana antenka, metalowy kil - kształt korpusu pozwala nam go użyć, gdy delikatnie "ciągnie", wtedy można do puścić bądź stopować. Używam go przeważnie do łowienia leszczyków i leszczy oraz gdy ryba bierze pewnie i dobrze żeruje. Przy wyważeniu na pół antenki bardzo dobrze widoczne są brania wynurzane.

Kolejnym spławikiem jest moja nowość na rok 2014. Bardzo długi korpus, szklana antenka, metalowy kil. Spławik do dobrze żerujących płoci, a także wydaje się idealny do pionowej prowokacji. Równie dobrze można go użyć do bata od 5 metrów w górę.

Drugi od prawej to spławik do szybkiego odławiania dobrze żerujących ryb. Mimo iż mam niskie gramatury, na top zakładam przeważnie spławik nie mniejszy niż 0,8gr, a często nawet 1,2 czy 1,5. Ten spławik z dobrze widoczną, cienką szklaną antenką i metalowym kilem używam przeważnie wtedy, gdy stado rybek jest już "kupione" i zależy mi na jak najszybszym ich odłowieniu. Obym musiał go używać w 2014 najczęściej ;-)

Ostatni spławik z omawianych to V14 - kil węglowy, obniżony korpus, końcówka antenki szklana. Typowy spławik do wędkowania na większej fali, znakomicie pokazuje brania wynoszone. Gdy go właściwie wyważymy, spławik niemal wyskakuje nam z wody, a przynajmniej wynurza się do połowy ;-)

Oto moje podstawowe spławiki, wszystkie V25 wiążę na żyłce 0,10mm, pozostałe do 1,2gr również, a cięższe na żyłce 0,12mm.

Poniżej natomiast przedstawiam wam moją podstawową bazę zanęt na rok 2014. I tu moja rada. Jeśli chcecie jak najlepiej przygotować się do zawodów, trenujcie na tym, czym łowicie na zawodach. I kolejna rada. Zanęta nie łowi. Jest wiele, wiele, wiele ważniejszych rzeczy by osiągnąć sukces w postaci zwycięstwa sektorowego. Zanętę należy jedynie odpowiednią dobrać i jej nie zepsuć, czyli odpowiednio ją przygotować (odpowiedni stosunek mieszanki do pozostałych składników, odpowiednie domoczenie). Z uwagi na to, że jestem członkiem lubelskiego klubu wędkarskiego Sensas Haczyk, moją podstawą są zanęty właśnie tej firmy. Przeważnie używam Etange, Gros Gardons, Gardons, Lake. W roku 2014 wprowadzam zawodnicze zanęty Boland - leszcz i płoć. Zobaczymy co z tego wyjdzie, mam w głowie plan w jaki sposób je mieszać, mam nadzieję, że nie wyjdzie klops ;-)

Niebawem kolejna porcja informacji z zimowych przygotowań do sezonu spławikowego ;-)

Coś się kończy, coś zaczyna...

Co za widok! I podobno nawet są tu ryby ;-)

Rok 2013 za nami. Na pewno dokładnie i na długo go zapamiętam, oczywiście ze względów wędkarskich również. Końcówka roku to odkrycie nowego odcinka małej rzeczki, którą w ciągu sezonu odwiedzam kilka razy... kto wie, może w przyszłości będzie to nawet kilkanaście razy ;-) To, że są płotki (a nawet płocie!) to wiem, nawet widziałem w siatce u wędkarzy. Drapieżniki podobno też są, co prawda nie natknąłem się na okonie (które zresztą łowiłem w dół rzeki), ale na kiju poczułem szczupaka. Myślę, że miał nawet ze 40cm... Mógł mieć, bo go dokładnie nie widziałem, długo zresztą też nie. Jednak ostre ma zęby, a ja nadal z zasady nie zakładam żadnych wolframowych czy stalowych przyponów. Niestety, odcinek nie jest "dziki" całkowicie, tzn. nieznany. Okoliczni mieszkańcy czy wędkarze dobrze znają to miejsce, szkoda... Wrócę tu na pewno w marcu ze spinningiem, a później być może i z tyczką. W końcu znalazłem ponad 3km ścieżkę przez las, gdzie da się dojechać samochodem i wyrzucić graty niemal w miejscu łowienia ;-)

No i jest rok 2014... Nie robię sobie od dłuższego czasu żadnych noworocznych postanowień... i tak mój wrodzony leń nie pozwolił na ich realizację ;-) Ale wędkarsko, czemu nie? Można coś sobie założyć, zobaczymy czy uda się zrealizować. Poniżej zadania na rok 2014, wspólnie zobaczymy jak to będzie z ich realizacją. Kolejność oczywiście przypadkowa.

- często aktualizować bloga :-)

- więcej przyłożyć się do Lubelskiego Portalu Wędkarskiego;

- pierwsza "15" w Spławikowym GPO, jak uda się oczywiście wziąć udział we wszystkich turach;

- pierwsza "6" w Pucharze Hajdowa, ot takie małe zawody na trudnej wodzie do której mam sentyment;

- złowić pierwszego jazia na spinning;

- złowić w końcu lina!!!;

- zasadzić się z tyczką na j.Glinki (plan już jest, miejsce wybrane również);

- złowić wymiarowego szczupaka - ostatnio trafiają mi się same maluchy

Chyba tyle... Biorąc pod uwagę to, że spinninguję z doskoku i szybko, a ogólnie na ryby jakby coraz mniej czasu... będzie ciężko ;-)))

Zimy nie widać, kolejny wpis zapewne po Podlodowych Mistrzostwach Koła... Nawet bałałajkę kupiłem... szok! ;-) I wszystko to dla jedynych zawodów podlodowych, na które jeżdżę. Ba! To w ogóle jedyny raz w roku kiedy łowię (a przynajmniej staram się!) ryby spod lodu ;-)

Wieprzańska nau(cz)ka

Malak pokazał, że rzeka
to jego żywioł

Piękna pogoda i odrobina wolnego czasu sprawiły, że udało mi się namówić chłopaków do małego zakończenia sezonu spławikowego (raczej mojego niż ich). Plan jest taki, aby jechać nad Wieprz i połowić trochę płotek i krąpi. Malak zabiera mnie, Andrzeja i Rafała w jedno ze swoich "tajemnych" miejsc. Jesteśmy nad wodą, miejsce rzeczywiście urocze, woda trochę niska, ale to nic, półtora metra jest więc może nie będzie tak źle. Szybkie losowanie i okazuje się, że przypada mi teoretycznie najgorsze stanowisko, ostatnie idąc w górę rzeki. Podobno 3kg ryb w tym miejscu to jest taki przewidywany średni wynik, pierwsze minuty i.... powoli zaczynamy żartować czy tu cokolwiek pływa ;-) Czasami ktoś ma branie, zacinka i.... liść ;-) Taki urok jesieni ;-) Gdzieś po dobrych 40 minutach pierwszy łowi rybę Andrzej, kiełb. Później drugi! Ostro punktuje ;-) Po chwili zaczyna się "festiwal" Tomka "Malaka". Płotka, płotka, płotka, kleń! Klenie nie duże, ale wymiarowe, w sumie złowił ich chyba 4, do tego jaź i krąp. Mniej więcej od 2 godziny rybę za rybą ciągnie też Rafał, który siedzi na "1". Ja i Andrzej...nic ;-) On coś tam dłubie, a ja nawet bez brania ;-) Tragedia... W końcu jest, siedzi i... kiełb ;-) Coś jest nie tak, wiadomo już że ryby są, a ostatnie stanowisko nie może mieć aż tak dużego wpływu! Tym bardziej, że pierwsze modyfikacje zaczynam już po 30 minutach od wrzucenia kul. Wszyscy mamy mniej więcej takie same gramatury, łowimy na tej samej odległości, przyczyna niepowodzenia musi leżeć gdzie indziej.

Mały, ale wymiarowy klenik

 Zaczynam często donęcać kubkiem, kulki są lekko zlepione i zawierają sporą ilość pinki. Myślę, że od razu zaczyna dość mocno pracować. O to chodzi. Po kilkunastu minutach jest efekt, zaczynam łowić i ja płotki, szkoda, że tak późno bo to już ostatnie 40 minut. Ważymy ryby, zacznijmy od tych, którzy się nie liczą w dzisiejszej rywalizacji ;-) Ja mam niecałe 800 gram, Andrzej równy kilogram,  Malak... jakieś 5,3kg! Co za wynik! Rafał, o ile dobrze  pamiętam, ma 4 kilo i (niestety) przegrany pojedynek z około kilogramowym jaziem. Malak pokazał klasę, "czwórka" Rafała też jest efektem jego ostatnio częstych wypadów nad Wieprz, a ja i Andrzej... No cóż, tym razem byliśmy tylko statystami, powinniśmy im graty nosić, dobrze że nikt nie wpadł na taki głupi pomysł ;-) Wypad udany, szkoda, że raczej nie będzie mi dane w tym roku go powtórzyć... Ale w następnym roku na pewno będę się chciał zrewanżować, najlepiej w tym samym miejscu ;-)

Kilka wniosków, jakie mi się nasunęły:

- Zanęta - testowałem po raz pierwszy nową zanętę, dopóki jej dokładnie nie sprawdzę wyjątkowo nie napiszę co to było. Mogę tylko napisać, że był to czysty "leszcz", przemoczony, bez żadnych dodatków, jedynie przybarwiony na ciemno. Wydaje mi się, że lepszym wyborem byłaby zanęta płociowa, maksymalnie delikatnie przemoczona. Taka zanęta była by lepsza na ryby w tym łowisku (płocie, jazie, klenie), krąpi i leszczyków nie było;

- Gliny - Zdecydowanie zrobiłem za ciężką i mocno stojącą mieszankę. Plastyczna zanęta, do tego glina rzeczna (stosunek mniej więcej 1:1), tylko do pierwszych kul poszło z 25% sommy

- Nęcenie - Kule miałem zrobione w 3 konsystencjach, czyli taki rzeczny standard. 1 - lekkie, z sommą, po rzuceniu mają od razu i szybko pracować; 2 - z odrobiną sommy, z różną siłą dociśnięcia miały za zadanie stopniowo puszczać po kilkunastu, kilkudziesięciu minutach; 3 - mocne kule, z dodatkiem bentonitu, myślę że kilka z nich całkowicie nie rozmyło się nawet w 4 godzinie ;-) Gdybym wiedział, że w pierwszym okresie ryb nie będzie (nikt ich nie łowił) to bym zrezygnował z pierwszej konsystencji na rzecz częstszego donęcania kubkiem właśnie taką mieszanką. Mimo kubkowania dość lekko ściśniętymi kulkami w ostatniej godzinie, ryby miałem właśnie w miejscu rzucenia kul, bądź tuż za nimi. "Kubek" jedynie zwabiał ryby i robił im ścieżkę ze smugi do kul rzuconych przy nęceniu.

- Andrzej "Bloker" ;-) - tak na koniec, nie wiadomo czy to miało jakiś wpływ, może i tak. Tym razem wylosował stanowisko obok mnie i postanowił, że do wody wrzuci wszystko, co miał w zamrażalce ;-) Jak zaczął wymieniać z jakich zawodów towar poszedł do wody, to zanim skończył to ja już zapominałem od czego zaczynał ;-) Do tego klej, glina, no mieszanka wybuchowa ;-) Chociaż moim zdaniem wyszedł niewypał ;-) Tak czy inaczej, skutecznie mnie blokował, a gdybym wcześniej posyłał luźne kulki z kubka, to spokojnie pobiłbym jego wynik ;-)

Tak czy inaczej wypad udany, jeśli jesienna pogoda utrzyma się na początku listopada może jeszcze uda mi się wyskok dość ekstremalny ze spławikiem, jednak na innej wodzie i inną metodą. Także jeśli będzie tylko pogoda, na pewno o tym napiszę :-)

Koniec GPO - koniec marzeń...

No cóż, nie udało się. Mimo sporej przewagi (9pkt) na dwie tury przed zakończeniem cyklu Grand Prix Okręgu Lubelskiego, nie udało się dowieźć zwycięstwa do końca, co więcej... nawet nie stanąłem na podium. Ostatnie zawody odbyły się na zalewie "Podzamcze" w Bychawie, niby wiadome było jak trzeba łowić, co robić, wystarczyło zająć miejsce gdzieś w środku sektora i patrzeć spokojnie na to, na jak połowią  najlepsi spławikowcy Lubelszczyzny. 

Dzień pierwszy - losuję środek sektora A, tzw. krótka prosta, bardzo dobra, rybna, jest płotka, można pokusić się o bonusy spod 13 - bonusy czyli ledwo wymiarowe karpiki, karasie, ale przeważnie leszczyki za około 300 punktów. Niestety, już pierwszego dnia wyszedł brak doświadczenia, zamiast "zamknąć się" na otoczenia i robić swoje, kątem oka obserwowałem co się dzieje w moim sektorze, a dokładniej - kto łowi średnią rybę z tyczki i jak często. Pech chciał, że po mojej lewej ręce siedział Wojtek Brzana, tego dnia szło mu niesamowicie. Do podbieraka zapakował chyba 6 karpików, 2-3 większe leszcze i kilka mniejszych. Nie wspomnę już tego, że i łowienie płotek batem szło mu o wiele lepiej ode mnie, łowił i szybciej i większe. To mnie podkusiło, do szukania ryb pod tyczką, więc po około 40 minutach postanowiłem częściej sprawdzać co się dzieje na 13 metrze. Gdzieś po 1,5 godzinie zameldował się ledwo wymiarowy karp, pomyślałem że nie będzie źle, jeśli co jakiś czas podobna ryba znajdzie się w podbieraku... Niestety, nie znalazła się ;-) Oczywiście co jakiś czas wracałem na płotki, ale wiedziałem, że bez kilku "bonusów" dzisiejszy pojedynek przegram sromotnie. Pod koniec tury dołowiłem 2 leszczyki, być może były one i wcześniej, ale za późno spróbowałem łowić na pęczek 4-5 ochotek, na które połakomiły się leszczaki. Wiedziałem, że nie będzie rewelacji, środek sektora raczej mało realny  i tak się stało. Trzecie miejsce od końca w sektorze, dodatkowo Franek Wysocki wygrywa mój sektor i tym samym 1 punktem wychodzi na prowadzenie w cyklu GPO.

Dzień drugi - losuję końcówkę sektora C, płytko, mało ryb. Konsekwentne łowienie płotek nie da mi środka sektora, to niemal pewne. Decyzja jest jedna - albo wszystko, albo nic ;-) Tylko średnie ryby z tyczki dadzą mi szansę na ewentualną walkę z Frankiem, bądź chociaż o podium. Niestety.  Obszar, który siedziałem był najsłabszy jeśli chodzi o szybkie łowienie płotek. Należało je łowić wyłącznie skróconą tyczką w granicach 8-11 metra. Tak łowili zawodnicy łowiący tutaj w 1 turze. Średniej ryby nie było, nawet kilka stanowisk w lewo i prawo. Ostatnie miejsce w sektorze, podium uciekło, a ja spadam na 9 miejsce. Niestety chłopaki z drużyny również zaliczają końcówki sektorów, drużynowo stoimy tragicznie, ostatecznie cykl GPO kończymy na 5 miejscu.

1 tura:

pod płotkę, przeważnie bat 5 metrowy - 0,5kg Niwa Platinium Płoć Duża + 0,5kg Niwa Platinium GP, 3kg gliny de somme Eco-System, 1kg glinka Extra Górek, jokers, coco-belge, konopie (gotowane) atraktor płociowy Sensas, czarny barwnik.

pod 13 - 1kg Gros Gardons Sensas+1kg GSM Leszcz Gutkiewicz, 2kg ziemia bełchatowska Eco-System, 2 kg glina wiążąca Stynka. Do tego czerwone, duże białe (topione), pinka (topiona), kukurydza, konopie (gotowane), słodzik, jokers.

2 tura:

pod płotkę identycznie jak w sobotę,

pod 13 zanętą był jedynie 1kg Leszcz jasny Lorpio, 2 kg wiążącej Stynka, 1 kg argilla Eco-System. Reszta identycznie jak dnia pierwszego.

Czego zabrakło?

Doświadczenia. Spokoju. Szybszego kombinowania i przystosowania się do ryb. Co było źle, jak powinno to wyglądać - wydaje mi się, że wiem. Czy na pewno wiem? Pokażą to kolejne zawody w Bychawie, wtedy zobaczymy czy wyciągnięte wnioski są prawidłowe.

Gratulacje dla:
Franka (co za debiut!), Łukasza (o mały włos zawodnik po raz pierwszy startujący na naszych wodach wygrałby GPO!) i "wiecznych faworytów" w składzie: Marcin, Marcin, Sławek  i Tomek - po raz kolejny pokazaliście, że wasza czwórka jest o krok przed innymi, mimo iż tylko jeden z was znalazł się na podium.
Gratulacje również dla drużyny Sensas Lublin za zdobycie potrójnej korony (zwycięstwo drużynowe, w seniorach i w sektorze junior-kobieta), brawa dla Natalii za zwycięstwo i potwierdzenie sporych umiejętności.

Chciałbym podziękować również drużynie, w której miałem przyjemność startować. Oprócz tej nieszczęsnej Bychawy, która nam nie wyszła, podczas każdych zawodów cyklu mieliśmy się z czego cieszyć, było zwycięstwo drużynowe, zwycięstwo indywidualne w zawodach, pozycje na pudle, zwycięstwa i podia sektorowe. Zdarzyło się nawet podczas jednej tury wygrać każdy sektor seniorski. Na pewno jest to najlepszy wynik klubu Sensas Haczyk w ostatnich latach. Wynik oparty na współpracy, wzajemnej pomocy, otwartości i bardzo dobrej atmosferze. Zadbanie o tych kilka spraw sprawiło, że wynik przyszedł sam i całe szczęście, że Bychawa nieco popsuła nasz ostateczny wynik - jest możliwość poprawy, za rok będziemy jeszcze lepsi! Oby ;-)

GPO na Wiśle - ciężko i głęboko!

Franciszek Wysocki z panią brzaną 2,3kg!
Marzenie każdego wędkarza!

Za mną tura nr7 i nr8 Spławikowego Grand Prix Okręgu PZW Lublin. Po kilkuletniej przerwie (brak organizatora, bądź wysoki stan wody) zawody powróciły na opaskę Wisły w Wólce Profeckiej tuż za Puławami. Niestety, ryb nie było za dużo, a warunki - tradycyjnie - bardzo ciężkie. Liczne zaczepy, zawirowania, czy głębokie doły to tutaj normalność, dodatkowo ze względu na dużą liczbę zawodników stanowiska miały po mniej więcej 7 metrów. W tym miejscu to dodatkowe utrudnienie. Niestety, podstawą nie było tylko dobre wygruntowanie stanowiska, ale jeszcze umiejętność zbawienia ryb, których za dużo nie było. W sobotę losuję stanowisko C13, dwóch zawodników po prawej kończy całą stawkę startujących. Nie jest źle, po gruntowaniu też nie ma co załamywać rąk, znalazłem 3 metrową, mniej wiecej płaską, drogę dla mojego zestawu zakończoną sporym kamieniem. Pierwsza godzina łowienia na... zero, nie jest za dobrze, bo sąsiedzi mają już po kilka ryb. Po pierwszej godzinie schodzę z kosza, zmieniam zestaw na delikatniejszy (7gr, gdzie na topach miałem 14 i 20) i w 3-4 przepłynięciu jest ryba! Później kolejna i kolejna! przez drugą godzinę zawodów złowiłem 8 krąpi co znacznie "podniosło mnie" w górę sektora. Ostatnie pół godziny zanęcam z ręki (po raz pierwszy) i już do końca nie mam ryb. Błąd, trzeba było donęcać jednak kubkiem. W sumie 18 krąpi, 1 okoń i ukleja. Waga ponad 2500 daje mi 2 miejsce w sektorze! Moja przewaga w klasyfikacji rocznej rośnie! Jednak niedziela nie była już taka udana, w dodatku sam nie wiem dlaczego. Stanowisko po koledze z klubu, który dokładnie opisał mi dno, ja jednak decyduję się na łowienie w innym miejscu, dno ułożone podobnie jak na stanowisku z soboty. Pierwsza ryba po godzinie i 20 minutach... niestety pierwsza i ostatnia. W tym miejscu nie potrafiłem dobrać się do ryb, szkoda. Tym samym dalekie miejsce w sektorze i w Bychawie trzeba będzie porządnie się napocić. Moja przewaga niby wzrosła, ale przy słabym starcie mogę wypaść nawet poza podium klasyfikacji rocznej. Jak będzie? Okaże się już w ostatni weekend września.

Skład zanęty na GPO Puław:

1,5 kg Niwa Extreme rzeka

1 kg Niwa Platinium Kanał

1 kg Niwa Platinium Leszcz, Płoć, Krąp

6 kg gliny rzecznej Stynka

2 kg gliny wiążącej Stynka

1 kg gliny rozpraszającej Eco-System

Bentonit, guma arabska do doklejenia

Z robaków cały zestaw, czyli: jokers, ochotka, grube białe i barwione, pinka, czerwony.

Plan na Bychawę następujący - zrobić nie więcej niż 10 punktów sektorowych w ciągu 2 dni. Da radę? Zobaczymy ;-) Trzeba walczyć do końca, taka szansa na zwycięstwo w całym cyklu może nie pojawić się szybko ;-)